จะมีงาน “เตรียมอุดม 75 ปี…มีตำนาน” ที่บริเวณสนามฟุตบอลของโรงเรียน โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อให้นักเรียนเก่าทุกรุ่น รวมทั้งรุ่นปัจจุบันด้วย มาร่วมพบปะสังสรรค์ เพื่อรำลึกถึงพระคุณครูบาอาจารย์และพระคุณของโรงเรียนแห่งนี้

จึงขอความร่วมมือให้ทีมงานซอกแซกช่วยลงประชาสัมพันธ์ให้ด้วย

หัวหน้าทีมซอกแซกพิจารณาแล้วเห็นว่าในฐานะที่ตัวเองเป็นศิษย์เก่าคนหนึ่ง และได้รับความกรุณาจากครูบาอาจารย์ของโรงเรียนเตรียม-อุดมศึกษาอย่างมากมาย เหลือเกินในอดีตกาล อันเป็นพระคุณที่หาที่สุดมิได้ จึงควรที่จะเขียนตอบแทนพระคุณให้เต็มๆ คอลัมน์ไปเลย มิใช่ลงเพียงข่าวสั้นๆ ท้ายคอลัมน์เท่านั้น

นอกจากนี้ โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในปัจจุบันก็ยังคงรักษามาตรฐานการเรียนต่างๆเอาไว้ ได้อย่างน่ายกย่อง…ยังคงเป็นโรงเรียนในระดับแนวหน้าของประเทศ ที่ผู้คนส่วนมากมีความประสงค์จะส่งลูกหลานเข้าเรียน

หากจะนำเรื่องราวของโรงเรียนเตรียมอุดม-ศึกษามาเขียนถึง แม้ส่วนใหญ่จะหนักไปในทางเรื่องราวของอดีต ก็คงจะน่าสนใจไม่มากก็น้อย

ซึ่งเมื่อกลับไปค้นคว้าหาเรื่องราวแต่หนหลังมานั่งอ่านใหม่ ก็เห็นว่าประวัติและเรื่องราวของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษานั้นน่าสนใจจริงๆ

เส้นทางเดินของโรงเรียนนี้  มิใช่ราบเรียบเหมือนโรยด้วยดอกกุหลาบเลยแม้แต่น้อย

ปูมประวัติของโรงเรียนบันทึกไว้ว่า โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาตั้งขึ้นและเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 3 มกราคม 2480 โดยมติของสภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในชื่อเต็มๆว่า “โรงเรียนเตรียม-อุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย”

โดยใช้โรงเรียนมัธยมหอวัง ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน

มี ม.ล.ปิ่น มาลากุล เป็นผู้อำนวยการท่านแรกใน พ.ศ.ดังกล่าว นักเรียนเตรียมอุดมศึกษาเมื่อเรียนจบหลักสูตร 2 ปีแล้วก็สามารถที่จะเดินเข้าแถวไปยังจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อทำพิธีมอบตัวเป็นนิสิตจุฬาฯ ได้เลย

จึงมีชื่อเรียกติดปากประชาชนทั่วไปว่า “โรงเรียนเตรียมจุฬาฯ” และใช้ “ตราพระเกี้ยว” เช่นเดียวกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

นอกจากจะเป็นโรงเรียนสหศึกษาในระดับมัธยมปลายแห่งแรกของประเทศไทยแล้ว โรงเรียนเตรียมจุฬาฯยังได้ชื่อว่าเป็นโรงเรียนแรกที่จัดพิธีไหว้ครูโดยใช้คำ ประพันธ์ที่แต่งขึ้นใหม่เมื่อปี 2484 จนกลายเป็นประเพณีไหว้ครูของโรงเรียนทั่วประเทศจนถึงปัจจุบัน

ช่วงเวลาแห่งความสุขและความรุ่งเรืองของ ร.ร.เตรียมอุดม ในฐานะเตรียมจุฬาฯ ดำเนินไปอีกระยะหนึ่ง จนกระทั่งในปี 2484 เช่นกัน ก็ได้มีประกาศของคณะรัฐมนตรีผ่านวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ให้มีการตั้งมหาวิทยาลัยเพิ่มขึ้นอีก และเนื่องจากโรงเรียนราษฎร์ได้จัดชั้นเตรียมอุดมศึกษาได้แล้ว ดังนั้น เมื่อมีพอเพียงแล้ว ก็ให้ยุบโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาของรัฐบาล

ทำให้บรรดาครูบาอาจารย์และนักเรียนเตรียมอุดมศึกษา ซึ่งเป็นโรงเรียนรัฐบาลด้วยวิตกกังวลอย่างยิ่ง เกรงว่าจะโดนยุบไปด้วย

แต่ก็มิได้มีการยุบโรงเรียนเตรียมอุดมเกิดขึ้นแต่ประการใด และพอดีเกิดสงครามและเกิดน้ำท่วมใหญ่ ทำให้ต้องปิดโรงเรียนที่ถนนพญาไทชั่วคราว เมื่อกองทหารญี่ปุ่นที่เดินทัพเข้าประ-เทศไทยได้เข้ามาตั้งกองกำลังไว้ที่ โรงเรียนเตรียม-อุดมศึกษาอีกแห่งหนึ่ง

ทำให้ต้องนำนักเรียนไปฝากเรียนที่โน่น ที่นี่หลายแห่ง หลายที่ และหลายๆ จังหวัด

ครั้นสงครามสิ้นสุดลงแล้วใน พ.ศ.2488 ทุกคนดีใจนึกว่าจะได้กลับเข้าโรงเรียนเสียที…ก็ปรากฏว่ารัฐบาลยุคนั้นกลับ ใช้บริเวณโรงเรียนเตรียมเป็นที่อยู่ของทหารและเชลยศึก และดูเหมือนว่าจะเป็นทหารกูรข่ากับทหารอังกฤษที่เคยเป็นเชลยศึก แต่เมื่อฝ่ายพันธมิตรชนะ ก็เลยเข้าอาศัยและพักอยู่ในโรงเรียนเตรียมอุดมอย่างมีความสุขไปอีกพักใหญ่ๆ

ทำให้บริเวณโรงเรียนเตรียมอุดมได้ชื่อว่าเป็นที่พักของทหารหลายๆชาติ ตั้งแต่ทหารญี่ปุ่นในสงครามโลก และทหารกูรข่าหลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ในช่วงนี้นักเรียนเตรียมอุดม ซึ่งยังได้สิทธิในฐานะเตรียมจุฬาฯ ดูเหมือนจะโดนวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักว่า เหตุใดจึงผูกขาดเข้าจุฬาฯแต่เพียงโรงเรียนเดียว ขอให้โรงเรียนอื่นๆมีสิทธิเข้าจุฬาฯด้วย

จน พ.ศ. 2490 รัฐบาลจึงมีมติให้โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาหลุดจากจุฬาฯไปสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ

แต่ยังโชคดีที่ยังได้ที่เรียนดั้งเดิมอยู่ ณ บริเวณข้างๆ รั้วจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ไม่ต้องย้ายไปไหน

ม.ล.ปิ่น  มาลากุล  ได้บันทึกถึงเหตุการณ์ช่วงนี้ตอนหนึ่งว่า “โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ชื่อยาวนัก จึงได้เปลี่ยนเป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เฉยๆ แต่ พระเกี้ยวนั้นเป็นของสูง จะทิ้งกันได้อย่างไร โรงเรียนได้เก็บไว้เป็นเครื่องหมายรวมจิตใจของอาจารย์และนักเรียนจนกระทั่ง ทุกวันนี้”

แม้จะเป็น โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เฉยๆ ดังกล่าวแล้ว แต่ด้วยชื่อเสียงที่สั่งสมไว้ ส่งผลให้ผู้ปกครองยังนิยมส่งบุตรหลานมาเล่าเรียน  ทำให้ต้องมีการสอบเข้า สมัครกันปีละหลายพันคนจากทั่วประเทศ แต่รับได้เพียง 500-600 คนเท่านั้น

หัวหน้าทีมซอกแซกมาสอบเข้าในปี 2501 เป็นรุ่นที่ 21 ผ่านไป 54 ปีแล้วนะเนี่ย ทำเป็นเล่นไป

เอา เถอะ 75 ปีของโรงเรียน…ช่วงต้นๆ ค่อนข้างมีความสุขและต่อมาระยะหนึ่งก็เริ่มเป็นทุกข์ไม่น้อย แต่จาก พ.ศ. 2501 ที่หัวหน้าทีมเข้าเรียนก็พบว่ามีความสุขตามสมควร ไม่มีความทุกข์อีกเลย

ชื่อเสียงของโรงเรียนยังคงเป็นที่ยอมรับของพี่น้องชาวไทยทั่วประเทศตราบเท่าทุกวันนี้

ขอขอบพระคุณบูรพคณาจารย์ผู้บุกเบิกและต่อสู้เพื่อเตรียมอุดมทุกท่านไว้ ณ ที่นี้อีกครั้งหนึ่ง

พร้อมกับขอเชิญลูกศิษย์ลูกหาทุกรุ่น (รุ่น 1 ยังมีใครอยู่บ้างหนอ?) ไปร่วมงานในวันศุกร์ที่ 3 ก.พ.นี้ เวลา 17.00 น. ที่สนามโรงเรียนเตรียม-อุดมศึกษาอย่างพร้อมเพรียงนะครับ

ฝ่ายประชาสัมพันธ์แจ้งว่า จะมีการตกแต่งบริเวณโรงเรียนและจัดนิทรรศการระลึกความหลังตลอด 75 ปี ให้ซึมซับบรรยากาศกันอย่างเต็มอิ่ม

จองบัตรจองโต๊ะกันได้ที่ 0-2252-2325, 0-2255-5880 และ 08-5326-6996 ตั้งแต่บัดนี้.
“ซูม”

ความจริงจะต้องไปทำธุระปะปังอะไรบางสิ่งบางอย่าง แต่ด้วยวิสัยของคนชอบซอกแซก เมื่อมีจังหวะก็อดมิได้ที่จะแวบไปดูโน่นดูนี่ เพื่อเก็บความทรงจำและรายละเอียดมาฝากท่านผู้อ่าน ดังที่เคยปฏิบัติมา

ความทรงจำแรกที่ต้องรายงานก่อนอะไรทั้งหมดก็คือ อุณหภูมิครับ…เป็นช่วงจังหวะที่เชียงใหม่กลับมาหนาวเย็นอีกรอบ

อุณหภูมิทั่วๆไปในตัวอำเภอเมืองช่วงใกล้ๆ เที่ยงคืนดูเหมือนจะอยู่ราวๆ 13-14 องศาฯ เย็นเยือกพอสมควรอยู่แล้ว

เผอิญ หัวหน้าทีมขึ้นไปสังสรรค์กับเพื่อนพ้องบนยอดดอยแห่งหนึ่งระหว่างเส้นทางไป สู่อำเภอสะเมิง เห็นปรอทลดลงมาเหลือแค่ 9 องศาเซลเซียส ตอนราวๆตี 1 ด้วยตาตนเอง

คางสั่นหงึกๆ ไปเลยละครับ…แต่ก็เป็นการสั่นอย่างมีความสุขตามประสาคนชอบอากาศหนาวมากกว่าอากาศร้อน

สำหรับความทรงจำที่คงจะต้องเขียนถึงยาว หน่อยงวดนี้เพราะได้เห็นการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง และได้เห็นความทุ่มเทเอาใจใส่ของผู้บริหารคนใหม่ ที่พยายามนำของใหม่ๆและแนวคิดใหม่มาเสริม …ก็เห็นจะเป็นสวนสัตว์เปิด “เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี” นั่นแหละครับ

เมื่อตอนเขียนถึงงานราชพฤกษ์ ครั้งที่ 1 เมื่อ 4-5 ปีก่อน หัวหน้าทีมซอกแซกได้เขียนถึง เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี ไว้ด้วยเช่นกัน เพราะช่วงนั้นผู้บริหาร หรือ ซีอีโอ ใหญ่สุดก็คือ ดร.ปลอด-ประสพ สุรัสวดี เพื่อนเก่าคนหนึ่งของหัวหน้าทีม ที่เคยร่วมงานพัฒนาชนบทมาด้วยกันหลายปี ตั้งแต่ยังเป็นข้าราชการซีเล็กๆด้วยกันทั้งคู่

ไปคราวนี้ทราบว่าซีอี โอคนใหม่ซึ่งเป็นคนที่ 6 แล้ว ได้แก่ ดร.ศราวุฒิ ศรีศกุน ลูกชายของเพื่อนที่เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดมาหลายจังหวัด และเคยทำงานพัฒนาชนบทมาด้วยกันอีกราย…ก็เลยอยากจะไปดูฝีไม้ลายมือบริหาร จัดการของเจ้าหลานชายว่าเป็นอย่างไรบ้าง

พอดีมีเวลาว่างช่วงบ่ายๆ เย็นๆ ก่อนขึ้นเครื่องบินกลับกรุงเทพฯอยู่ 2-3 ชั่วโมง หัวหน้าทีม จึงสามารถกลับไปนั่งรถพ่วงตะลุยรอบ “เชียงใหม่ ซาฟารี ได้อีกเป็นคำรบ 2 ซึ่งห่างจากคำรบที่แล้วไม่น้อยกว่า 4 ปี

ความเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ ชัดเจนก็คือ จาก ไนท์ซาฟารี ที่เคยเปิดบริการนำชมสัตว์ในช่วงคํ่าและกลางคืนเท่านั้น ผู้บริหารใหม่ได้ เปลี่ยนแปลงเพิ่มรอบโดยจัดให้มี เดย์ซาฟารี หรือนำตระเวนดูสัตว์ภาคกลางวันเพิ่มขึ้น

เริ่มจากการจัดสร้างอาคาร ห้องอาหารที่สะอาดสะอ้านทันสมัย ใหญ่โตโอ่โถง สามารถนั่งรับประทานอาหารและมีสัตว์มาให้ดูใกล้ๆ เพียงแค่กระจกกั้นเพิ่มขึ้นมาอีก 1 อาคาร

เปิดบริการตั้งแต่11.00 น.ด้วยอาหารบุฟเฟ่ต์ สนนราคาเชียงใหม่คือหัวละ 139 บาท หรือหากจะสั่งเป็นอาหารจานพิเศษก็จะมีก๋วย– เตี๋ยวต่างๆ เช่น ราดหน้า ผัดซีอิ๊ว ผัดไทย ในสนนราคาเชียงใหม่เช่นกัน แต่รสชาติจัดอยู่ในระดับประเทศ โดยเฉพาะราดหน้าปลากระพง เป็นเมนูที่หัวหน้าทีมซอกแซก ขออนุญาตแนะนำ

กินไปนั่งดูเสือขาวไป ซึ่งมีเหลืออยู่ในโลกนี้แค่ 300 ตัว แต่มาอยู่ใกล้ๆท่าน 1 ตัว…นับว่าได้อารมณ์ไม่น้อยทีเดียว

จะให้ดีสั่งกาแฟพิเศษสัญลักษณ์ของห้องอาหารมาแกล้มด้วย ก็จะทำให้มื้อกลางวันที่ร้านอาหาร “ยีราฟ” ที่สร้างขึ้นใหม่ได้รสชาติครบถ้วน

อิ่มหมีพีมันแล้ว บ่าย 2 โมง ก็เข้าไปดูสัตว์ ได้เลย เพราะจะมีโซนเดินดูที่เขาเปิดก่อน…จากนั้นบ่าย 3 โมงจะมีรถวิ่งเข้าสู่เขตซาฟารีทั้ง 2 โซน ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษๆ ก็จะดูได้ครบถ้วน

เสน่ห์ของ “เดย์ซาฟารี” ก็คือ การเห็นสัตว์ทุกชนิดอย่างใกล้ชิด และถ้าซื้ออาหารสัตว์ที่เขาจัดไว้ติดมือไปด้วย ก็สามารถป้อนใส่ปากสัตว์ บางชนิด เช่น ยีราฟได้อย่างชนิดยื่นมือไปถึงลิ้นได้เลย ดังตัวอย่างที่เห็นในภาพประกอบวันนี้

ทุกวันนี้มีสัตว์ในสวนสัตว์ เนื้อที่ 819 ไร่แห่งนี้ ถึง 136 ชนิด ประมาณ 1,700 ตัว โดยเฉพาะสัตว์ที่หาดูยาก ไล่ตั้งแต่ม้าลาย จิงโจ้แดง ไปจนถึงบรรดาสัตว์นักล่า เช่น เสือโคร่งขาว สิงโต ไฮยีน่าลายจุด จะมาเดินเพ่นพ่านให้เห็นทั้งไกลและใกล้ไปตลอดเส้นทาง

แต่สำหรับผู้ ที่ยังชอบบรรยากาศคํ่าคืน ก็ยังสามารถนั่งรถตระเวนดูแบบ “ไนท์ซาฟารี” ได้ และจะมีการประดับไฟที่สะสวยให้บรรยากาศไปอีกแบบหนึ่ง

โดยเฉพาะในช่วงกลางคืน ยังคงมี นํ้าพุ ดนตรี และการแสดงโชว์ต่างๆ เช่น คาบาเร่ต์ และเต้นรำแบบแอฟริกา  ให้ดูเป็นรอบๆเหมือนเช่นเคย

ไม่เพียงเท่านั้น เขายังมีมุมให้อาหารสัตว์ให้บริการขึ้นขี่ช้าง บริการถ่ายรูปกับสัตว์ ฯลฯ เพื่อสร้างความสุขแก่ผู้ไปเที่ยวชมแบบครบวงจร

รวมทั้งบริการใหม่ล่าสุด ใครจะพักค้างคืนเขาก็มีห้องพัก มีแคมป์ ที่นอนได้ 10 กว่าคน ถึง 20 หลัง แถมด้วยบ้านพักสไตล์รีสอร์ตอีก 23 ห้อง…นอนค้างคืนฟังเสียงสัตว์ร้องตามอัธยาศัย

จากการปรับปรุงและ เพิ่มบริการใหม่ๆส่งผลให้ยอดผู้เข้าชมเพิ่มขึ้นอย่างทันตาเห็นในช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา…จากที่เคยร่อแร่เหลือวันละ 500-600 คน พรวดไปถึงวันละ 1,000-1,500 คน ในระยะหลังๆ และจะสูงถึง 3,000 คน ในวันหยุด

แน่นอนส่วนหนึ่งก็คือ ลูกค้าระดับเด็กๆที่จะมาดูชมและมาเรียนรู้เรื่องราวของสัตว์ด้วยความสนใจและตื่นเต้น

ใครจะขึ้นไปเชียงใหม่ในช่วงนี้อย่าลืมแวะไป “เชียงใหม่ ซาฟารี” ด้วยละกัน จะ “ไนท์” หรือ “เดย์” ก็สุดแต่ความสะดวกของท่าน หรือจะค้างคืนก็ได้ (โปรดสอบถามที่หมายเลข 0-5399-9088-9 หรือ 08-6673-5959 เสียก่อน จะได้รับความสะดวกเพิ่มขึ้น)

เผื่อจะมีโอกาสเก็บความประทับใจ หรือความทรงจำที่ดีเล็กๆน้อยๆติดตัวกลับมาอีกหนึ่ง อย่าง นอกเหนือจากการไปเยี่ยมชมงาน “ราช-พฤกษ์” ที่น่าเยี่ยมและน่าชมอยู่แล้ว

ซึ่งทั้ง 2 แห่งก็อยู่ใกล้ๆกันนั่นแหละครับ จอดรถแล้วเดินไปมาหาสู่กันได้เลยด้วยซํ้าไป.
“ซูม”

ภาพรวม และความโดดเด่นตลอดจนความสำคัญของงานนี้ หัวหน้าทีมซอกแซกได้เขียนเกริ่นเอาไว้แล้ว…เพราะฉะนั้นวันนี้เรามาเจาะลึก เข้าสู่ศาลา หรือ “พาวิเลียน” ต่างๆ สัก 5-6 ศาลาเพื่อเป็นหนังตัวอย่างก็แล้วกัน

เรามาเริ่มเข้าสู่งานและเดิน เข้าสู่ศาลาแรก หรือพาวิเลียนแรกกันเลยครับ ขอบอกว่าพาวิเลียนนี้พลาดไม่ได้เด็ดขาด ชื่อ “ศาลาศรัทธาศรม” หรือ Royal Pavilion ซึ่งเป็นศาลาที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนม พรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 อันเป็นวัตถุประสงค์หลักของงานบีโอไอแฟร์ครั้งนี้

ทั้งหมดเป็นการนำ เสนอโครงการตามแนวพระราชดำริในส่วนของการพัฒนา ดิน น้ำ ป่า ผสมผสานกับการใช้ชีวิตของผู้คนกับสิ่งแวดล้อมอย่างครบถ้วน โดยใช้เทคนิคทันสมัย บางขณะอาจมีต้นไม้ต้นใหญ่ทอดต้นลงมาจากกลางอากาศ และบางช่วงก็อาจมีสายฝนโปรยปรายมาด้วย  เป็นสายฝนจริงๆ แล้วก็เปียกจริงๆ แบบพรมน้ำมนต์

ที่ซาบซึ้งมากก็คือ โรงภาพยนตร์ขนาดเล็กแต่จอภาพใหญ่ถ่ายทอดเรื่องราวพระวิริยะอุตสาหะ ของในหลวงของเราที่ทรงอุทิศพระวรกายเพื่อพสกนิกรผ่านการวาดภาพด้วยเม็ดทราย ของศิลปินระดับโลก มิส คเซนนิยา ซิโมโนวา จากยูเครน เคลียคลอด้วยเพลงพระราชนิพนธ์สายฝนที่บรรจงบรรเลงใหม่… ดูแล้วอยากจะดูซ้ำอีกอย่างแน่นอนสำหรับภาพยนตร์พิเศษชุดนี้…

พาวิเลียนต่อไปที่ทีมงานซอกแซกขอแนะนำได้แก่ อาคารแสดงหรือศาลาของ “เครือซิเมนต์ไทย” หรือ เอสซีจี ซึ่งติดอันดับ 1 ใน 3 ของศาลาที่แฟนๆ ไปเข้าคิวดูชมมากที่สุด และหากต้องรอบ้าง (ประมาณชั่วโมงเศษแล้วขณะนี้) ก็ขออย่าได้ท้อถอยเพราะเข้าไปข้างในแล้วสุดคุ้มจริงๆ

นอกจากการนำ เสนอเรื่องราวของโลกที่เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากมาย และภัยพิบัติที่คาดไม่ถึงที่เกิดขึ้นบ่อยเหลือเกิน ผ่านจอ 360 องศาและเทคโนโลยี 4 มิติ แล้วยังจะมีโอกาสได้ทดสอบบ้านรองรับแผ่นดินไหว ขนาด 7.2 ริกเตอร์ ที่เขาจำลองการเขย่าได้อย่างเหมือนจริงอีกด้วยถ้าคุณกล้าพอ

ที่น่าสนใจอื่นๆ ก็มีห้องสำหรับผู้สูงอายุ, กล่องพักอาศัยที่สามารถมุดเข้าพักได้อย่างสะดวก หากเกิดอุทกภัยหรือภัยพิบัติต่างๆมาเยือน รวมทั้งผนังปูนโปร่งแสงผลิตภัณฑ์ใหม่ของ SCG

ไปศาลาที่ 3 กันเลยครับ…นี่ก็เป็นอีกพาวิเลียนหนึ่งที่ดังติดอันดับงานนี้ ศาลาของ บริษัทน้ำมัน อพอลโล (ไทย) จำกัด หรือเรียกกันสั้นๆ ว่า

“อพอลโล” ซึ่งจะมีแฟนๆไปเข้าคิวยาวเหยียด

จุดเด่นของศาลานี้คือ การนำผู้ชม ซึ่งสมมติเป็นนักเดินทางดำดิ่งลงสู่ใต้พิภพ เพื่อเรียนรู้เรื่องราวต่างๆของน้ำมันดิบและความเป็นมาของโลก…ด้วย ลีลาสั่นสะเทือนและเขย่าขวัญตั้งแต่ต้นจนจบ  ก่อนเข้าโปรดสังเกตป้ายให้ดีๆซะก่อน  เขาห้าม
หญิงมีครรภ์กับผู้ป่วยโรคหัวใจเข้าครับ พาวิเลียนนี้

สำหรับ ศาลาที่ 4 ที่ทีมงานซอกแซกมีโอกาสเยี่ยมชม ได้แก่ ศาลาของ บริษัท ปตท.จำกัด มหาชน ซึ่งก็ต้องบอกว่าประทับใจอีกนั่นแหละ เพราะ ปตท.เขาพาไปค้นหาแหล่งปิโตรเลียมผ่านระบบ 4 มิติ พร้อมเอฟเฟกต์ที่ตื่นตาตื่นใจตั้งแต่ห้องแรกถึงห้องสุดท้าย โดยเฉพาะบางช่วงบางตอนอาจมีไดโนเสาร์พุ่งจากจอเข้าหาตัวเราบ้าง ก็อย่าตกอกตกใจเพราะเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้นเอง

ศาลาต่อไป ศาลา กระทิงแดง ครับ มีการแสดงที่เรียกแฟนๆได้มากทุกๆ 1 ชั่วโมง นั่นก็คือ  การลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าแบบผาดโผนของนักกายกรรมระดับโลกที่ดูแล้วเหมือนคน เหาะได้…

ส่วนข้างในถ้าคุณเป็นแฟนการแข่งรถสูตร 1 หรือ “ฟอร์มูล่า 1” ต้องชอบแน่ๆ เพราะเขาเอารถสูตร 1 คันที่ เซบาสเตียน เวทเทล ขับได้แชมป์โลก 2 ปีซ้อนมาให้ดูครับ รวมทั้งเสื้อที่เวทเทลสวมใส่…เสียดายที่เขาใส่ตู้ไว้เรียบร้อย ไม่งั้นอาจได้กลิ่นเหงื่อโชยออกมาแน่นอน

ไปที่ศาลา ซีพี หรือ เครือเจริญโภคภัณฑ์ ต่อเลยครับ…นี่ก็เป็นอีก 1 ศาลาที่มีผู้คนไปรอคอยแน่นขนัดเพื่อสัมผัสกับความภูมิใจในฐานะที่ประเทศไทย ของเราเป็นผู้ผลิตอาหารเลี้ยงโลกรายใหญ่…จากอาหารสำเร็จรูปที่รับประทาน ง่ายๆ ไปจนถึงอาหารที่ขึ้นไปตั้งบนโต๊ะอันโอ่อ่าของโรงแรมใหญ่ๆ หรือคฤหาสน์ใหญ่ที่ต่างประเทศ

ความเป็นมหาอำนาจทางการเกษตรของประเทศ ไทยได้รับการสรุปเป็นภาพยนตร์สั้นๆ เรื่อง “ประเทศไทยแผ่นดินแห่งโอกาสใต้ร่มพระบารมี” ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ทำได้ประทับใจมาก เสียงเพลงประกอบโดย แอ๊ด คาราบาว ก็ไพเราะกินใจและเร้าใจตั้งแต่ต้นจนจบ

ขอส่งท้ายด้วยศาลาของ โตโยต้ามอเตอร์ ที่มาพร้อมกับ หุ่นยนต์แห่งโลกอนาคต ซึ่งสามารถสีไวโอลินประสานกับเสียงขลุ่ยของสาวน้อยชาวไทยจากวงซียูแบนด์ได้ อย่างกลมกลืน พร้อมกับยานพาหนะแบบพกพา ซึ่งเป็นลูกล้อ 2 ล้อขนาดเบาที่มนุษย์สามารถขึ้นไปยืนขับขี่เคลื่อนไปไหนต่อไหนได้อย่างสะดวก ซึ่งจะเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ของโตโยต้าในอีกไม่นานนัก

อีกจุดเด่นที่ไม่ ควรพลาดคือ การจำลองโลกอนาคต ซึ่งจะต้องบริหารการใช้พลังงานกับชีวิตมนุษย์ให้มีประสิทธิภาพสูงสุด ผ่านระบบโครงข่าย “พลังงานอัจฉริยะ”…ที่โตโยต้านำเสนอได้อย่างตื่นตาตื่นใจจนอยากให้วันเช่น ว่านี้มาถึงเร็วๆ

น่าเสียดายที่เนื้อที่หมดเสียแล้ว คงจะเขียนแนะนำได้เพียงเท่านี้แหละครับ…เอาเป็นว่าทุกศาลาทุกพาวิเลียน ล้วนน่าดูน่าชม และมีเสน่ห์อยู่ในตัวเองทั้งสิ้น เห็นศาลาไหนว่างก็เข้าศาลานั้นได้เลย

งานเขาจะเริ่มตั้งแต่ 10 โมงเช้าถึง 4 ทุ่มทุกวัน…ไปวันธรรมดาๆ น่าจะสะดวกที่สุดเพราะผู้คนจะแน่นน้อยหน่อยและรถ ราอาจจะไม่ติดมาก… งานจะมีจนถึงวันศุกร์ที่ 20 มกราคมนี้เท่านั้น ขณะนี้มีข่าวว่าอาจจะมีต่ออีก 2-3 วัน…แต่อย่าเพิ่งรอเลย… รีบๆ ไปดูกันซะก่อนดีกว่า

สำหรับท่านที่จะเดินทางไปเป็นกลุ่มหรือหมู่ คณะตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป โดยเฉพาะสถาบันการศึกษาหรือองค์กรต่างๆที่อยู่ต่างจังหวัด ติดต่อได้ที่หมายเลข 08-7993-4593 และ 0-2553-8100 หรือที่ 08-5152-8763 โดยด่วน

ท่านอาจจะได้รับบริการ “พิเศษ” มีเจ้าหน้าที่มาต้อนรับหรือประสานการนำชม นำเที่ยวอย่างคาดไม่ถึง…ลองครับ ลองโทรศัพท์ไปที่เบอร์ต่างๆเหล่านี้ดู.
“ซูม”

ที่สำคัญวัดที่ทีมงานซอกแซกขอเชิญชวนท่านผู้ อ่านไปเข้าชมเข้านมัสการและร่วมงานสมโภช ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่ง อีกทั้งยังเป็น 1 ใน 9 วัดศักดิ์สิทธิ์ของกรุงเทพมหานคร ที่ประชาชนนิยมไปกราบไหว้ช่วงเทศกาลปีใหม่ ในช่วงหลายๆ ปีที่ผ่านมา

ได้แก่ วัดบวรนิเวศวิหาร ที่จะมีอายุครบ 175 ปี และจะมีงานสมโภชครั้งยิ่งใหญ่ตั้งแต่วันพุธที่ 11 มกราคมไปจนถึงวันอาทิตย์ที่ 15 มกราคม 2555 นี้

วัดบวรฯ เป็นวัดโบราณ เดิมชื่อ “วัดใหม่”  ต่อมากรมพระราชวังบวรมหาศักดิพลเสพ ในรัชกาลที่ 3 ทรงสถาปนาขึ้นใหม่ และทรงเปลี่ยนชื่อเป็น วัดบวรนิเวศวิหาร นับแต่นั้นมา

เมื่อรัชกาลที่ 4 พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้า เจ้าอยู่หัวทรงผนวช ได้เสด็จมาประทับและทรงตั้งคณะสงฆ์ธรรมยุตติกนิกายขึ้น ณ วัดแห่งนี้

ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ที่ 7 และรัชกาลปัจจุบันก็ได้ทรงผนวช ณ วัดบวร- นิเวศวิหาร จนถือเป็นวัดสำคัญยิ่งวัดหนึ่งของประเทศไทย

เมื่อกาลเวลาผ่านไปกว่า 170 ปี สิ่งปลูกสร้างต่างๆก็ย่อมจะเก่าลงเป็นของธรรมดา ด้วยเหตุนี้ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก จึงทรงมีพระดำริให้ดำเนินการ ปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่เพื่อเฉลิมฉลองวโรกาสสำคัญๆหลายวโรกาสด้วยกัน

ได้แก่ วันครบ 200 ปีแห่งการพระราชสมภพพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 เมื่อ 18 ตุลาคม 2547 วันทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี 9 มิถุนายน 2549 ของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัว และในโอกาสทรงเจริญพระชนมพรรษา 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 ฯลฯ เป็นต้น

เมื่อความทราบฝ่าละอองธุลีพระบาท พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชศรัทธา  ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ในการ บูรณปฏิสังขรณ์ใหญ่ครั้งนี้อีกทั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมรับโครงการบูรณะฯ วัดบวรนิเวศวิหาร ไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ด้วย

บัดนี้การบูรณปฏิสังขรณ์ในทุกภาคส่วนของ วัดบวรนิเวศวิหารแล้วเสร็จสมบูรณ์แล้ว พระพุทธรูป พระอุโบสถ พระวิหาร ศาลา ตลอดจนพระ ตำหนักที่ประทับต่างๆ ล้วนวิจิตรงดงาม เป็นที่ประทับใจและชื่นชมอย่างยิ่งของผู้พบเห็น

ประกอบกับในปีที่ ผ่านมาเป็นปีเฉลิมฉลอง 84 พรรษา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และมาถึงต้นปีนี้ก็เป็นวาระครบ 175 ปี แห่งการสถาปนาวัดบวรนิเวศวิหาร คณะกรรมการวัดและคณะกรรมการบูรณปฏิสังขรณ์ จึงถือโอกาส อันเป็นมหามงคลนี้ จัดงานสมโภชขึ้นตามกำหนดเวลาที่แจ้งไว้ข้างต้น

ทั้งนี้ ในวันพฤหัสบดีที่ 12 มกราคม 2555 ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จ พระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทรงบำเพ็ญพระราชกุศล สมโภชพระรัศมีทองคำลงยาราชาวดี พระพุทธชินสีห์ และสมโภชพระอารามที่บูรณปฏิสังขรณ์ครบถ้วนสมบูรณ์

สำหรับในอาณาบริเวณรอบๆวัดที่บูรณะเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น ประชาชนที่ไปร่วมงานสมโภช จะมีโอกาสได้ชื่นชมกับ ตำหนักคอย ท่าปราโมช ที่ประทับและทรงงานของสมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสังฆราช, พระปั้นหยา ที่ประทับพระมหากษัตริย์และเจ้าฟ้าที่ทรงผนวช ณ พระอารามนี้, พระตำหนักเพชร ที่ประดิษฐานพระบรมรูปหล่อด้วยปูนปลาสเตอร์ของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้า อยู่หัว, พลับพลาสมเด็จพระศรีสุริเยนทรา, ประตูเซี่ยวกาง, ศาลาจาน และ พลับพลาเปลื้อง เครื่อง เป็นต้น

ในส่วนของการไหว้พระและสิ่งมงคล สักการะก็มีถึง 9 แห่งด้วยกันภายในบริเวณพระอาราม ได้แก่ 1. ไหว้พระคู่บวร ณ พระอุโบสถ (พระสุวรรณเขต, พระพุทธชินสีห์, พระนิรันตราย, พระพุทธนินนาท) 2. บูชาพระไพรีพินาศ 3. ไหว้พระศรีศาสดา4. ไหว้พระพุทธรูปคู่พระบารมี ณ พระวิหารเก๋ง 5. พระพุทธรูปศิลา 6. พระพุทธรูปปางลีลา ณ ศาลาการเปรียญ  7. สักการะรอยพระพุทธบาทโบราณ ณ ศาลาพระพุทธบาท 8. ไหว้พระพุทธรูปโบราณที่ซุ้มปรางค์ด้านซ้ายพระอุโบสถ และ 9. ไหว้พระพุทธรูปโบราณที่ซุ้มปรางค์ด้านขวาพระอุโบสถ

นอกจากนี้ เพื่อให้การสมโภชยิ่งใหญ่และ เป็นไปตามพระราชประเพณีในสมัยก่อน คณะกรรมการจึงได้เชิญกรมศิลปากรให้จัดการแสดงนาฏศิลป์ชั้นสูง ซึ่งแสดงในพระราชพิธีสำคัญในราชสำนัก อาทิ โขน ตอนนารายณ์ปราบนนทุกข์, ตอนยกรบ ตลอดจนละครนอกเรื่องแก้วหน้าม้า และ ฯลฯ มาแสดงประกอบ

รวมทั้งจะมีการออกร้านจากร้านอาหารอร่อยย่านบางลำพูและย่านพระนคร ให้ทดลองลิ้มรสอีกด้วย

หัวหน้าทีมงานซอกแซกจะไปร่วมสมโภชด้วยแน่นอนครับ…ที่เขียนรายงานวันนี้หยิบยก มาจากถ้อยแถลงข่าวของ ท่านผู้หญิงบุตรี วีระไวทยะ รองราชเลขาธิการ ในฐานะกรรมการและเลขานุการฯ คณะบูรณปฏิสังขรณ์ เป็นส่วนใหญ่ จึงอยากจะไปเห็นด้วยตัวเองว่าวิจิตรงดงามเพียงใด

ประกอบกับทุกปีใหม่ ในช่วง 4-5 ปีมานี้ ทีมงานซอกแซกจะไปกราบขอพรจากพระพุทธรูป 3 องค์ ในวัดบวรฯ เสมอๆ…ได้แก่ พระสุวรรณเขต หรือหลวงพ่อโต องค์หลังสุดในพระอุโบสถ ที่สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพได้อัญเชิญมาจากวัดสระตะพาน จังหวัดเพชรบุรี ประดิษฐานเป็นพระประธานองค์แรกของวัด และ พระพุทธชินสีห์ (องค์หน้าในพระอุโบสถ) พระพุทธรูปสำคัญของหัวเมืองฝ่ายเหนือที่สร้างขึ้นพร้อม พระพุทธชินราช ที่สมเด็จพระบวรราชเจ้าฯอัญเชิญมาประดิษฐานเป็นพระประธานอีกองค์หนึ่ง

ส่วนองค์ที่ 3 ที่ทีมงานจะไปสักการะอย่างสมํ่าเสมอได้แก่ พระไพรีพินาศ และได้เคยนำมาเขียนรายงานไว้ในคอลัมน์นี้แล้วเมื่อปีกลาย 11-15 มกราคม ยังถือว่าเป็นช่วงขึ้นปีใหม่ อยู่ครับ ยังมีงานเลี้ยง ยังมีการส่ง ส.ค.ส. ส่งของขวัญกันอยู่ เพราะฉะนั้นการไปร่วมงานสมโภช วัดบวรฯดังกล่าวนี้ จึงถือเป็นการไปกราบพระในช่วงเทศกาลปีใหม่ได้เช่นกัน และจะยิ่งเป็น สิริมงคลมากขึ้น เมื่อเป็นการสมโภชครั้งใหญ่ที่นานๆ จะจัดขึ้นสักครั้งในกรุงรัตนโกสินทร์ ยุคปัจจุบัน.
“ซูม”

แจกแจงรายละเอียดให้ทราบว่าจะมีการแสดงการละเล่นและ อะไรๆ อีกหลายอย่างที่เป็นมรดกไทย…ที่คณะกรรมการจัดงานฉลองจะนำไปแสดงใน งานมรดกโลกครั้งนี้

หนึ่งในมรดกไทยที่ผมเอ่ยถึงและอยากจะนำมาเขียน อีกครั้งในวันนี้ ในคอลัมน์ซอกแซกประจำสัปดาห์นี้ ก็คือ การแสดง “ธรรมกัณฑ์เทศน์” หรือ “เทศน์มหาชาติ” ซึ่งเป็นประเพณีเก่าแก่ของประเทศไทยมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา

ผมมีหลายๆ เหตุผลที่ตั้งใจจะเขียนเกี่ยวกับมรดกไทยชิ้นนี้…เหตุผลแรกเลยก็คือ คนเราพอแก่ตัวก็ย่อมคิดถึงความหลังเป็นธรรมดา…ผมไม่ได้ฟังเทศน์มหาชาติมาก ว่า 60 ปีแล้ว…ยังจำได้ว่าช่วงที่ตามยายไปฟังที่วัดข้างบ้านที่อำเภอบรรพตพิสัย นั้น อายุยังไม่เต็ม 10 ขวบเลยครับ

บรรยากาศความคึกคักของศาลาวัดที่ ตกแต่งให้ดูเป็นป่าหิมพานต์ มีต้นไม้ กิ่งไม้ ตลอดจนต้นกล้วย ต้นอ้อย เขียวขจี ที่ประดับไฟฟ้าหลากสียังคง อยู่ในกล่องความทรงจำของสมองมาจนถึงบัดนี้

ผู้คนขวักไขว่เต็มศาลา ส่วนใหญ่เป็นคนแก่กับเด็กๆ แน่นอนสำหรับคนแก่ๆนั้นต่างก็ไปฟังอย่างตั้งอกตั้งใจและศรัทธา เพราะเชื่อว่าเทศน์มหาชาติเป็นเทศน์กัณฑ์ใหญ่ กล่าวถึงชาติสุดท้ายของพระพุทธเจ้า ก่อนที่จะทรงประสูติอีกครั้ง และทรงบรรลุนิพพานในชาติต่อมา

ฟังแล้วจะได้บุญได้กุศลมากกว่าเทศน์อื่นๆ ทั้งหลายทั้งปวง

แต่สำหรับเราเด็กๆ ไปฟังเพราะโดนปู่ย่าตายายบังคับเสียมากกว่า และก็มักจะไปนั่งหลับเป็นแถวๆ เพราะเทศน์มหาชาติมักเทศน์ตอนกลางคืน อันเป็นเวลานอนของเด็กๆ ทั่วไป

ผมเองในที่สุดก็หลับ แต่ก่อนหลับสามารถเก็บเกี่ยวอะไรต่อมิอะไรไว้ได้หลายอย่าง รวมทั้งท่วงทำนองลีลาการเทศน์ของพระ ซึ่งออกในทำนอง “แหล่” แบบเดียวกับเพลงแหล่ของ “พรภิรมย์” นั่นเอง

สำหรับเหตุผลที่ 2 เผอิญผมเคยไปกราบครูฝากเนื้อฝากตัวเป็นสมาชิกชมรมนักกลอนที่วัดพระเชตุพนฯ เมื่อประมาณปี 2502 ขณะเรียนอยู่ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา

อ่านข่าวหนังสือพิมพ์พบว่า ชมรมนักกลอนแห่งประเทศไทยเขาจะมีพิธีไหว้ครูที่พระตำหนัก กรมสมเด็จ พระปรมานุชิตชิโนรส ซึ่งเป็น พระตำหนักอยู่ในวัดโพธิ์… ผมกับเพื่อนๆที่อยากจะเป็น นักเลงกลอนกับเขาบ้าง  จึงนั่งรถเมล์ รสพ.หมายเลข 1 ไปลงที่ท่าเตียนเดินเข้า วัดโพธิ์ในวันรุ่งขึ้น

กราบฝากเนื้อฝากตัวเป็นศิษย์ต่อหน้าพระฉายา ลักษณ์ของ กรมสมเด็จพระปรมานุชิตฯ สมเด็จพระสังฆราชในรัชกาลที่ 4 และกวีเอกของกรุงรัตน โกสินทร์ ที่ได้ทรงประพันธ์บทกวีต่างๆ ไว้มากมาย อาทิ “ลิลิตตะเลงพ่าย” เป็นต้น…มาเรียบร้อย

เมื่ออ่านในโปรแกรมที่คณะกรรมการจัดงานเฉลิม ฉลองวัดโพธิ์ส่งมาให้…ระบุว่าเทศน์มหาชาติกัณฑ์ต่างๆที่จะแสดงในครั้งนี้ ล้วนประพันธ์โดยพระองค์ท่านจึงรู้สึกตื่นเต้น อยากจะหาโอกาสไปฟังสักกัณฑ์หนึ่ง

หรือหากไม่มีโอกาสไปเพราะช่วงนี้ งานเข้าเหลือเกิน…ก็ไม่เป็นไร…ถือเสียว่าข้อเขียนซอกแซกสัปดาห์นี้เป็น การเขียนบูชาครู  บูชากวีผู้ยิ่งใหญ่ ผู้รังสรรค์นิพนธ์ต่างๆ ไว้มากมาย แม้จะทรงเพศบรรพชิตอยู่ก็ตาม

สำหรับประเพณีการเทศน์มหาชาตินั้นมี จารึกไว้ว่า แสดงกันมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ส่วนใหญ่วัดต่างๆ จะจัดขึ้นช่วงหลังรับกฐินแล้วอาจจะเป็นราวๆ เดือน 12 หรือเดือนอ้าย (เดือน 1)…

กล่าวกันว่า บรรยากาศการเทศน์มหาชาติในยุคกรุงศรีอยุธยาคึกคักมาก เป็นที่ทรงโปรดของพระเจ้าอยู่หัวพระองค์ต่างๆ

ลีลาการเทศน์ก็เป็นไปอย่างสนุกสนานสอด คล้องกับตัวละครในเรื่องพระเวสสันดรชาดก

ต่อมาในยุคกรุงรัตนโกสินทร์เทศน์มหาชาติก็ยังเป็นที่นิยมและเป็นที่ทรงโปรดของ ทุกรัชกาล และหลายๆรัชกาลที่ทรงผนวชตามพระราชประเพณีนั้น ก็ได้ทรงฝึกการเทศน์มหาชาติ  และได้ขึ้นเทศน์ถวายแด่พระบรมวงศานุวงศ์ด้วยในช่วงที่มีเทศกาล

ไม่เพียงแต่จะเป็นพระราชประเพณีในวังหลวงเท่านั้น การเทศน์มหาชาติยังแพร่กระจายออกไปทั่วทุกแห่งหนในราชอาณาจักร รวมทั้งที่ตำบลบ้านนอกอย่างบ้านเก่าของผมที่นครสวรรค์ก็มีโอกาสได้สัมผัสกับ ประเพณีนี้ มาจนถึงรุ่นผม และทราบว่าปัจจุบันก็ยังมีเป็นประจำทุกปี

พูดถึงนครสวรรค์ก็นึกได้เมื่อหลายปีก่อนโน้น เคยมีข่าวหน้า 1 หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ รายงานว่า มี สามเณรนักเทศน์ รูปหนึ่งได้รับฉายาว่า “สามเณรเสียงทอง” เทศน์มหาชาติได้เด็ดดวงนัก ร่ำลือกันไปทั้งนครสวรรค์

ผมไม่แน่ใจว่าต่อมาสามเณรเสียงทองรูปนี้จะสึกออกมากลายเป็นนักร้องเพลงแหล่ ชื่อดัง ทศพล หิมพานต์ ที่แหล่คู่กับ ไวพจน์ เพชร-สุพรรณ อย่างเอร็ดอร่อยในขณะนี้ หรือมิใช่…แต่ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นบุคคลเดียวกัน

เฮ้อ! เนื้อที่หมดเสียแล้ว ขอสรุปเลยดีกว่าว่า ในระหว่างวันที่ 24-31 ธันวาคมนี้ จะมีเทศน์ มหาชาติวันละกัณฑ์ตั้งแต่เวลา 16.00 น.เป็นต้นไป เริ่มด้วย กัณฑ์มหาราช ในวันเสาร์ที่ 24 ธันวาคม ไปจนถึงกัณฑ์ นครกัณฑ์ ซึ่งเป็นกัณฑ์สุดท้าย ในวันเสาร์ที่ 31 ธันวาคม

มีสามเณรมาแสดงด้วย  ได้แก่  สามเณรกิตติ ชอนครบุรี  จากวัดสระเกศ ในกัณฑ์  จุลพน  จะแสดงได้โดดเด่นเป็นที่ติดอกติดใจญาติโยมเหมือนสามเณรเสียงทองที่เอ่ยถึง ข้างต้นหรือไม่ ขอเชิญท่านที่สนใจแวะไปฟังและร่วมติดกัณฑ์เทศน์ได้ครับ

นี่ผมเน้นเฉพาะเทศน์มหาชาติ ที่ผมมีความระลึกถึงและมีความผูกพันเก่าๆเท่านั้นนะครับ…ยังมีการแสดง เฉลิมฉลองที่น่าสนใจอีกมาก ระหว่าง 24 ธันวาคม-2 มกราคมนี้ ที่วัดโพธิ์ “มรดกความทรงจำของโลก” ที่คนไทยเราสมควรจะช่วยกันดูแลรักษาไว้ตราบนานเท่านาน.

“ซูม”